Cyanne, 18 jaar:

In 2009 heb ik mijn vaccinaties gehad, op het moment ben ik 18 jaar.
Achteraf gezien zijn ze klachten na de injecties begonnen. Ik viel spontaan flauw en was vaker ziek, terwijl ik daarvoor gewoon helemaal gezond was.
Vorig jaar kreeg ik wat klachten zoals duizelig of moe. Ik zag hier niks ernstigs in eigenlijk. Ik was wel druk dus ging gewoon een keertje zitten en wat extra eten. Alleen oktober 2014 werd ik ziek, net als iedereen in het gezin griep. Alleen mijn "griep" ging van kwaad toch erger. Ik werd niet beter maar alleen maar zieker.
Ze dachten aan pfeiffer. Bloed getest bij de huisarts, geen pfeiffer, maar vitamine d tekort. Met een maandje zou ik de oude wel weer zijn zeide ze. Dat geloofde ik al niet. Na een maand weer gebeld en jahoor ik mocht naar de internist. Ik ben helemaal onder de loep genomen en gezond verklaard. Mijn internist vond me psychisch niet goed in orde. Dankzij mijn internist dus ook nog even langs de psycholoog. En ook mocht ik nog langs de neuroloog. Inmiddels het ziekenhuis helemaal bekend.

Mijn klachten:

extreme vermoeidheid
duizeligheid/licht gevoel in hoofd
zwakke slappe benen
griepachtige verschijnselen
slechte concentratie
hoofdpijn
rugpijn/spierpijn
ademhalingsproblemen/benauwdheid
overgevoelig voor geluid en licht
buikpijn
slecht slapen
soms erge spierzwakte(niet kunnen lopen) Vaak voel ik me een stoffen pop
af en toe hoge hartslag(in rust) spontaan
zweten/rillingen/koortsig?

Waarschijnlijk vergeet ik nog wel iets, het zijn er zoveel dat ik het niet meer kan bijhouden.
Inmiddels gooien ze de klachten op chronisch vermoeidheidssyndroom. Ik ga maandag beginnen met cognitieve gedragstherapie en dinsdag heb ik mijn eerste consult met een homeopaat. Daarnaast wacht ik op het kenniscentrum voor vermoeidheid in nijmegen.
De klachten zijn op het moment zo dat mijn leven stilstaat. Ik kan geen normale dingen doen waar mensen normaal niet bij nadenken. Een boodschapje doen of naar school zit er voor mij niet meer in. Ik heb mijn studie tijdelijk stop moeten zetten en gestopt met werken.
Het rare vind ik dat ze helemaal niks vinden in alle onderzoeken! Ik ben helemaal lekgeprikt, echo, foto's noem maar op.

In mijn omgeving krijgen meisjes van ongeveer dezelfde leeftijd dezelfde klachten. Deze meisjes zijn net als ik ingeent voor hpv.

Cyanne, 18 jaar:

In 2009 heb ik mijn vaccinaties gehad, op het moment ben ik 18 jaar.
Achteraf gezien zijn ze klachten na de injecties begonnen. Ik viel spontaan flauw en was vaker ziek, terwijl ik daarvoor gewoon helemaal gezond was.
Vorig jaar kreeg ik wat klachten zoals duizelig of moe. Ik zag hier niks ernstigs in eigenlijk. Ik was wel druk dus ging gewoon een keertje zitten en wat extra eten. Alleen oktober 2014 werd ik ziek, net als iedereen in het gezin griep. Alleen mijn "griep" ging van kwaad toch erger. Ik werd niet beter maar alleen maar zieker.
Ze dachten aan pfeiffer. Bloed getest bij de huisarts, geen pfeiffer, maar vitamine d tekort. Met een maandje zou ik de oude wel weer zijn zeide ze. Dat geloofde ik al niet. Na een maand weer gebeld en jahoor ik mocht naar de internist. Ik ben helemaal onder de loep genomen en gezond verklaard. Mijn internist vond me psychisch niet goed in orde. Dankzij mijn internist dus ook nog even langs de psycholoog. En ook mocht ik nog langs de neuroloog. Inmiddels het ziekenhuis helemaal bekend.

Mijn klachten:

extreme vermoeidheid
duizeligheid/licht gevoel in hoofd
zwakke slappe benen
griepachtige verschijnselen
slechte concentratie
hoofdpijn
rugpijn/spierpijn
ademhalingsproblemen/benauwdheid
overgevoelig voor geluid en licht
buikpijn
slecht slapen
soms erge spierzwakte(niet kunnen lopen) Vaak voel ik me een stoffen pop
af en toe hoge hartslag(in rust) spontaan
zweten/rillingen/koortsig?

Waarschijnlijk vergeet ik nog wel iets, het zijn er zoveel dat ik het niet meer kan bijhouden.
Inmiddels gooien ze de klachten op chronisch vermoeidheidssyndroom. Ik ga maandag beginnen met cognitieve gedragstherapie en dinsdag heb ik mijn eerste consult met een homeopaat. Daarnaast wacht ik op het kenniscentrum voor vermoeidheid in nijmegen.
De klachten zijn op het moment zo dat mijn leven stilstaat. Ik kan geen normale dingen doen waar mensen normaal niet bij nadenken. Een boodschapje doen of naar school zit er voor mij niet meer in. Ik heb mijn studie tijdelijk stop moeten zetten en gestopt met werken.
Het rare vind ik dat ze helemaal niks vinden in alle onderzoeken! Ik ben helemaal lekgeprikt, echo, foto's noem maar op.

In mijn omgeving krijgen meisjes van ongeveer dezelfde leeftijd dezelfde klachten. Deze meisjes zijn net als ik ingeent voor hpv.


Caitlin

23 februari 2015
Meisje ziek van HPV-vaccinatie
Net als vele andere moeders liet Esther Kerpel haar destijds 13-jarige dochter Caitlin vaccineren tegen het HPV-virus, het virus dat baarmoederhalskanker kan veroorzaken. Vijf dagen daarna werd Caitlin ziek. Vier jaar later is ze nog steeds een schim van het kind, dat Esther had voor de vaccinatie. „Als ik dit van te voren had geweten, had ik haar nooit laten inenten.”
In oktober 2011 kreeg Caitlin de laatste van de serie van drie. Moeder Esther zag er geen kwaad in. „Een jaar eerder was mijn vader overleden aan kanker, je bent blij dat je je dochter kunt beschermen tegen die ziekte. Ik had de folder bekeken en er verder niet bij nagedacht. Nooit heb ik er bij stilgestaan dat het anders kon lopen.”
„Vijf dagen na de laatste vaccinatie werd Caitlin duizelig. We zijn naar de huisarts gegaan maar die ontkende dat het met de vaccinatie te maken kon hebben. Ze kreeg veel hoofdpijn, werd moe, keelpijn, net of ze griep had. De ’griepjes’ kwamen en gingen. De tijd tussendoor dat het beter ging werd korter. Ik moest haar met de auto naar school brengen, fietsen ging niet meer. Regelmatig belde ze of ik haar eerder kon halen.”
„Vaak lag ze 22 uur per dag in bed, ik moest haar wakker maken om te eten. Dan moest ik echt zwaar aan haar schudden. Ze is op de ziektes lyme en pfeiffer onderzocht, maar dat had ze niet en ook uit een hersenscan kwam niks. Alle tests waren goed, ik had dus een gezond kind maar dat was zeker niet het geval. Vanaf 2012 zijn we naar de homeopaat gegaan en daar knapte ze wat van op. Maar in oktober, zodra het griepseizoen kwam, ging het weer slechter. Het begon met een griepje en dan viel ze weer terug. De diagnose is nu chronisch vermoeidheidssyndroom, omdat ze niks kunnen vinden.”
Met veel hangen en wurgen en veel verzuim heeft Caitlin haar middelbare school afgemaakt. Esther: „Een vervolgopleiding is nu te zwaar, ze heeft vrijstelling om bij te komen. Nu ze vrij heeft zie je haar ontspannen, maar ze kan al die leuke dingen die leeftijdsgenoten doen niet mee doen. Een uurtje carnaval is al te veel.”
Voor Caitlin zelf is het te emotioneel om over haar ziekte te praten. Als de verslaggeefster vraagt wat ze niet kan doen, dat leeftijdsgenoten wel doen breekt ze. Moeder Esther pakt het weer over. „Ze wil wel, maar haar lichaam sputtert tegen. Zij wil ook feesten en naar schoolkampen, maar dat gaat nu aan haar voorbij.”
Esther vervolgt: „Dit is de minst voorkomende vorm van kanker, waarom worden al die meisjes massaal ingeënt? En waarom wordt de leeftijd van het uitstrijkje niet verlaagd van 30 naar 20? Het gekst vind ik nog dat er geen bijsluiter bij vaccinaties zitten. Die krijg je zelfs bij een antibiotica kuur. Ik vind het goed dat er nu een petitie loopt via de VaccinatieRaad om de bijsluiter verplicht te stellen bij vaccinatie. Dan kun je alles nog eens rustig overlezen voor je je beslissing maakt. Nu hebben we ervoor gekozen onze jongste niet te laten vaccineren met het HPV-vaccin. We willen dit niet nog een keer meemaken. Het heeft een groot impact op ons gezinsleven.”
"Effectief":
Prof. dr. Gemma Kenter, gynaecoloog van het Antoni van Leeuwenhoek. „Ieder jaar krijgen 750 vrouwen de diagnose baarmoederhalskanker en ieder jaar overlijden er 250 vrouwen aan deze ziekte. De HPV-vaccinatie is veilig en effectief voor baarmoederhalskanker en het voorstadium daarvan. Wetenschappelijk onderzoek laat dat duidelijk zien. De voordelen zijn vele malen groter dan de nadelen.”


...................................


16 mei 2014
Na mijn 2de inenting, direct krampen in de benen, verkramping van de nekspieren, hart is beschadigd... Opname in het ziekenhuis was vereist. Over dit geneesmiddel is nog steeds veel te weinig geweten. AFBLIJVEN!


21 maart 2012
Mijn dochter is ingeent met de hpv prik .Na het lezen van het artikel in de telegraaf d.d. 20-03-12. was ervoor mij een enorme herkenning van de klachten van het meisje Sarina ***. Mijn dochter kampt al met dezelfde klachten .Wat haar veel leerproblemen opleverd wegens het vele ziek zijn.Ze heeft veel last van hoofdpijn vermoeidheid constipatie duizelingen het kan een paar dagen goed gaan en dan is ze weer ziek.We hebben in de loop der tijd vele bezoeken aan de huisarts gebracht.


http://www.apotheek.nl/medicijnen/papillomavirusvaccin?product=hpv-vaccin

26-02-2015:

Cervarix: Will my life ever be normal again?

BySaskia Pain –  from Avonwick, Devon, UK
Sanevax.org

Cervarix changed my life: now I would never be able to manage the sort of day I took in my stride as a thirteen year old. I can’t even remember what a day with energy feels like.

Before receiving the HPV vaccine at 14, I was an active, mostly healthy child. As we lived some distance away from my school, I had fairly long days: I would leave the house at 7.30 am and return at 5.30 pm, but always came back with lots of energy. I enjoyed walking, swimming, horseback riding etc. after school. No matter how long my day was, I certainly never experienced the complete exhaustion I felt after the Cervarix vaccine.

The difference in energy was particularly noticeable because it happened immediately. The day I got the first HPV vaccination Cervarix, on the 28thSeptember 2009, I came home feeling sick and incredibly tired and had to go straight to bed. The next day at school was a struggle because I felt nauseous and so low on energy, and once again I ‘crashed’ when I got home and had to go straight to sleep.

This happened every day for a week or so. My mum rang up the local health service to talk to them, but they said this wasn’t a possible side effect of the vaccine and there was no way of registering any side effects.

Eventually mum managed to get through to a central line where she could register the nausea and fatigue I was experiencing. They also told her it wasn’t a known side effect of Cervarix and claimed there was no connection.

The same symptoms happened after the other two injections of Cervarix (on 13thNovember 2009 and 24thApril 2010) but each time it got worse. After the second vaccination I experienced the same sickness and exhaustion but it lasted for a fortnight.

After the third vaccination I honestly don’t think life was ever really ‘normal’ again. The fatigue became more and more constant. I struggled with low energy levels at school, would fall asleep at lunchtime and on the way home and often had to go to bed as soon as I got back.

The constant exhaustion became very limiting. I had to stop swimming which I had done at a competitive level and greatly enjoyed. I also had to turn down a World Challenge Trip to Kenya despite having started fundraising because I realized I simply would not have the energy to walk each day. My fatigue now is sometimes completely debilitating and I spend much of my time in bed. I have become used to having to turn opportunities down because of it.

Not long after the third injection, the chest pain started. The first time it happened I was in a class at school and suddenly got a crushing pressure and pain on my left side. I felt faint and dizzy and was in so much pain I could barely talk.

I ended up going to a local A&E where they did an ECG and found that I had a very fast and slightly abnormal heart-rate accompanying the pain and so I was transferred by ambulance to Torbay Hospital. The pain eventually subsided and further ECGs came back normal and so I was discharged.

This was the start of an incredibly scary and difficult journey to getting diagnosed. I have experienced debilitating, severe and intermittent chest pain ever since. It has taken years and lots of time and energy to get a diagnosis.

The sickness and nausea is also something which started with the vaccine and has never really gone away. I spend most of the day feeling very queasy, sometimes to the point that I cannot eat anything. Despite trying many different anti-nausea medicines, I have yet to find one that works. I also started getting dizzy and fainting, particularly on standing or exertion, which has been very unpleasant and scary. Recently, my fainting has become significantly worse and now happens almost daily which is frightening and dangerous, and has led to several concussions.

Along with the horrible, debilitating symptoms of fatigue, nausea, chest pain, dizziness, fainting and gastrointestinal issues which are all linked, has come the struggle to get a diagnosis and adequate medical support.

I have been in and out of doctors’ appointments and hospitals since I was thirteen. There have been countless blood tests, ECGs and scans. Both my parents and I have had to spend so much time and energy researching and pushing for some help.

Despite the severity of my symptoms, they were initially dismissed as anxiety, then food intolerances, and later, because nothing was structurally wrong with my heart, the medical support became virtually non-existent and I was even told it was all in my head. One example of this treatment is when I went to a GP to ask for something to help with my frequent vomiting and was instead given the name of a book about ‘psychosomatic illness’. I can’t begin to describe how painful that is.

It was 4 years after my symptoms had started that I was finally put on a week-long heart monitor. This monitor picked up severe spikes in my heart rate. It showed times when my heart rate was quickly accelerating from 70 bpm to 180 bpm. These ‘spikes’ coincided with when I was experiencing chest pain or fainting. I was given a probable diagnosis of Postural Orthostatic Tachycardia Syndrome (POTS) which has since been confirmed by a specialist in Derriford Hospital following further testing.

I am now nineteen years old and despite finally being on various medication to help manage my symptoms. I am severely limited by my ill-health. I have no energy and often had to miss lectures, supervisions, social events and various opportunities because I am either too fatigued, too faint, or in too much pain to participate. Recently my ill-health has forced me into the incredibly difficult decision to drop out of my second year at Cambridge University, because studying has become impossible.

I have gone from enjoying exercise and loving long walks on the moors to sometimes fainting after a short flight of stairs, being reliant on taxis, and having to spend much of my time in bed.

I have gone from being a normal teenager to a disabled one, and it seems to have all been triggered by the vaccine.

Since the Cervarix injections and since developing POTS I have lost count of how many times I have been in hospital, experienced severe chest pain, fainted, missed important opportunities, and been sick.

In fact, I have actually forgotten what having a healthy day feels like as I am never symptom-free anymore.



Read More http://www.livingforlonger.com/hpv-vaccine-will-my-life-ever-be-normal-again/




 

 

Caitlin

Deze meisjes hebben het HPV-vaccin niet overleefd.

Beschrijving

Beschrijving